Aapjes kijken in de jungle

Bij het ontbijt hadden we voor de verandering een gekookt ei in plaats van een gebakken ei (ja het is het vermelden waard na zo’n 100x gebakken ei :P). Daarna hebben we de tassen gepakt en zijn we naar het reisbureau naast het hostel gegaan. Hier werden we even later door een minibus opgehaald en werden we eerst naar een lodge vlakbij het Sepilok orang-oetang centrum gebracht voor de lunch.

Tijdens de lunch leerden we een Spaans stel kennen die in Bangkok woont en voor een week door Borneo aan het reizen zijn. Borneo blijkt sowieso voornamelijk een vakantiebestemming te zijn voor expats in de regio (Thailand, Vietnam, Singapore), ook bij het duiken waren het vooral expats en een paar backpackers, maar zeker niet de hordes toeristen als bijvoorbeeld in Thailand.

Na de lunch reden we zo’n twee uur verder en kwamen we aan bij de Kinabatangan rivier, de langste rivier van Sabah die dwars door het oerwoud slingert. Met een bootje staken we de rivier over en werden we samen met zeven anderen verwelkomd in de lodge. De algemene ruimte had een prachtig uitzicht op de rivier, en de gebouwen lagen tussen de bomen. Drie stappen verder en je stond in de jungle!

We sliepen hier op een slaapzaal met twee anderen, maar er waren zes bedden dus we hadden genoeg plek voor onze spullen. Al hebben we dan elk maar een rugzak, we merken wel dat we elke keer alles zo’n beetje uitstallen. Dat is geen probleem op een eigen kamer, maar op een slaapzaal toch niet echt de bedoeling. We zijn toch meer flashpackers ;)

We maakten kennis met de anderen en kregen daarna thee en een soort aardappelkoekje als snack. Vervolgens stapten we allemaal in een boot en vaarden we over de rivier, op zoek naar vogels en apen, en dan in het bijzonder de neushoornvogel en de neusaap. Al snel zagen we inderdaad de neushoornvogel voorbij vliegen, twee krokodillen in het water, en na verschillende makaken zagen we in de verte ook een groepje neusapen, van dichtbij herkenbaar aan de neus, maar van veraf vooral aan de witte staart. Verder zagen we ook een ijsvogel in knalkleuren blauw, rood en geel. Op het eind zagen we nog wilde varkens en een groepje makaken vlakbij de oever en konden we van heel dichtbij foto’s maken terwijl de aapjes heen en weer sprongen.

Na een heerlijk buffet ging Falco met de rest op stap voor de nachtwandeling. Ondertussen ben ik er wel achter dat ik wandelen in het donker tussen beesten echt niet leuk vind, dus ik heb een uurtje rustig zitten typen en wat gekletst met een ander meisje die niet meeging. Falco vertelde later dat ze best veel dieren gezien hadden, zoals de civetkat, verschillende vogels die in paartje sliepen, een mega spin en een schorpioen. Hierna was het bedtijd, want de volgende ochtend moesten we om vijf uur op voor de ochtendboottocht.

Tijdens de ochtendtocht zagen we voornamelijk vogels. Naast een betere kijk op de neushoornvogel zagen we verschillende arenden, witte reigers en ijsvogels. Weer een uitgebreid buffet als ontbijt en we hadden genoeg energie voor een korte trekking door de jungle. Normaal trekken we onze goede wandelschoenen aan voor dit soort wandelingen, maar vanwege de recente regen was het een modderpoel geworden en konden we gelukkig regenlaarzen lenen. Zo af en toe werden zelfs die laarzen helemaal vastgezogen in de blubber en moest je nog goed oppassen dat je niet vast kwam te zitten.

Ze hadden ons al gewaarschuwd dat je overdag niet zoveel dieren zou zien, maar hoe vaak zie je nu een grote wandelende tak in het wild, mega duizendpoten en prachtige vlinders in alle kleuren? Verder kwamen we nog langs een olifantenspoor (er wonen pygmee olifanten in dit gebied), verschillende paddestoelen en had iemand op het eind nog een bloedzuiger op zich lopen, hoort er ook bij, maar ik was blij dat ik m niet had ;)

In de middag zaten Falco en ik heerlijk ontspannen op een ligstoel over de rivier uit te kijken, maar ik merkte dat de anderen nogal rusteloos begonnen te worden nu er geen programmaonderdeel was. De reactie: er is geen internet, wat moeten we nu doen? Uhm, nou je zit op een prachtige plek dus naar de natuur kijken, lezen, dutje doen, praten, zoiets? Ondertussen liep er een mega grote hagedis over het terrein en sprongen er later verschillende aapjes op het dak, in een poging om de suikerzakjes te stelen. Dus zelfs als je niet op zoek gaat naar dieren, gaan ze wel op zoek naar jou :P

Om vier uur gingen we voor de laatste boottocht en vaarden we weer hetzelfde stuk als de dag ervoor. Dit keer zagen we een stuk minder apen, maar vaarden we wel een stuk verder de rivier af. Later zagen we nog wel een orang-oetang nest en kregen we onderling de grap van: ja we zagen een olifant …. -enspoor, en een orang-oetang …. -nest ;) De zonsondergang was ondertussen wel prachtig, en het was nog even spannend of we op tijd terug zouden zijn want het begon in de verte enorm te onweren. Maar we waren droog over en konden zo aanschuiven bij het buffet (iedereen kwam zo’n beetje met een kilo extra terug uit de jungle) en hebben we voor de rest zitten kletsen.

De volgende ochtend werden we weer met de boot overgezet naar de overkant en bracht de minibus ons naar een kruispunt waar we de bus naar Ranau zou langskomen. Die kwam gelukkig inderdaad een half uurtje later en zo’n drie uur later (met onderweg een gewelddadige 18+ film, heel geschikt voor al die kinderen in de bus) werden we afgezet bij de bushalte.

Ranau is een klein plaatsje waar af en toe backpackers komen die net als wij wel het nationale park willen zien, maar niet de bekendste berg van de regio (Mount Kinabalu) willen beklimmen. Er hangt een gemoedelijk sfeertje en na een foto van het hoogtepunt (een theepot en kopje als rotonde) zijn we gaan lunchen: roti canai met een kip curry. Roti canai lijkt een beetje op een mix tussen een pannenkoek en een naan, simpel maar erg lekker brood!

Falco had al een tijdje een irritatie aan zijn voeten, maar had een teen een infectie gekregen, dus zo zaten we even later bij een huisarts in de wachtkamer. Huisartsen en wachtkamers zijn echt overal op de wereld hetzelfde kunnen we nu zeggen. Maar het was wel heel fijn dat we gewoon binnen konden lopen, en zij sprak goed Engels. Na twee minuten hadden we al een crème en vervolgens vond ze het wel gezellig en hebben we nog ruim vijf minuten zitten praten over reizen en Borneo :P

Om Falco’s voet wat te ontzien hebben we het verder rustig aan gedaan en wat afleveringen van Narcos gekeken. Nadat iedereen elke keer over de serie begint als je zegt dat je uit Colombia komt was het toch maar eens tijd om te zien wat we er zelf van vonden.

De volgende dag kochten we wat broodjes bij een bakker als ontbijt en liepen toen langzaam naar de bushalte voor de minibussen. Hier zou een bus naar de warmtebronnen gaan, maar de mannen daar zeiden dat er alleen een taxi was. Nadat de broodjes op waren was er inderdaad nog geen bus gekomen, dus dan toch maar met de taxi. Onderweg bedacht ik me dat we dit soort uitstapjes in Thailand altijd met de scooter deden, maar die zie je bijna niet hier.

De warmtebronnen zijn onderdeel van een klein nationaal park waar je ook een canopy walk kan doen. Falco liep nog wel wat moeilijk maar hij wilde wel graag het uitzicht zien. En zo liepen we achter een groep Chinezen door de jungle omhoog tot waar de touwbrug tussen de bomen begon. Het blijft toch elke keer bijzonder om zo hoog boven de grond over een smal bruggetje te lopen.

Daarna ging Falco vast naar de bronnen en liep ik nog door naar een waterval, die vooral fijn was vanwege het koude verfrissende water. Vervolgens kwam ik langs de vlindertuin en kon ik toch nog de goede foto maken van de grote wit/zwarte vlinder die we twee dagen eerder in de jungle hadden gezien maar te snel was.

De warmwaterbronnen bestonden uit verschillende baden zoals enkel voor je voeten en kuiten, en kleine baden die je zelf kon vullen. Alleen dat duurde enorm lang. Falco zat daar al twintig minuten en het water stond nog maar tot z’n enkels. Dus vervolgens plonsden we in het rotszwembad, bleek die ijskoud te zijn :P Mja met buiten die warme vochtige temperaturen was dit gewoon het dompelbad in de sauna. Tenslotte nog in een ander zwembad wat iets minder fris was en waar we van de glijbaan af konden.

We namen weer een taxi terug naar Ranau waar we eerst weer een roti canai zijn gaan eten en vervolgens de tassen hebben opgehaald bij het hotel. Terug bij de bushalte moesten we een half uur wachten maar reden daarna met een minibus naar Kota Kinabalu (KK), de hoofdstad van de provincie Sabah. Onderweg hadden we een prachtig uitzicht op de berg Kinabalu die echt enorm hoog was en halverwege zagen we een waterval naar beneden storten. Na een mooie zonsondergang kwamen we in het donker aan in KK waar we snel incheckten en vervolgens pasta (!!) hebben gegeten.

Morgen de stad verder verkennen!
Liefs, Nienke

Foto’s: https://photos.app.goo.gl/Qerz5gnanGrS06eY2