Kanchanaburi & Koningssteden

Dat we niet de enigen op reis zijn merk je natuurlijk snel genoeg, maar al voordat we weg gingen wisten we in ieder geval dat we een bekende zouden tegenkomen in Thailand, Patricia een Portugese die we kennen uit Utrecht. En na wat afstemmen zouden we een paar dagen met haar en drie vrienden doorbrengen in Kanchanaburi en omgeving.

Dus backpacks weer ingepakt en met de metro naar het busstation in Bangkok. Volgens Google Maps lag dat net naast het metrostation. Tip voor iedereen, maar voornamelijk onszelf, eerst goed inzoomen om te zien of dat ook echt zo is, want nu werd het dus een ruim half uur door een park zeulen met de backpacks (wel mooi park trouwens).

Het bussysteem werkt trouwens supergoed in Thailand, zowel grote bussen als minivans rijden zeer regelmatig tussen verschillende bestemmingen, dus binnen no-time zaten we in een minivan naar Kanchanaburi. Na twee uur kwamen we daar aan, maar waar we normaal zo een taxi/tuktuk konden vinden, wilde nu niemand ons naar ons hostel brengen. De reden: Songkran. Blijkbaar vierden ze het hier een paar dagen later dan in Bangkok en was het eindfeest nu in volle gang, precies in de straat van de meeste accommodaties... Een taxi bracht ons tot die straat, maar vanaf daar betekende het backpacks op, zoveel mogelijk afschermen en kijken of we met stoïcijns doorlopen zoveel mogelijk droog en schoon bleven. Dat ging 100m goed, mja als je eenmaal de eerste klei veeg te pakken hebt dan doe je blijkbaar mee, dus continue weer water en klei. Ik was er ondertussen wel een beetje klaar mee kan ik zeggen.

Het hotel lag een beetje van de hoofdweg af en daar was het heerlijk rustig met een prachtig uitzicht op de rivier en enkele houten schommelstoelen. Dus na een snelle douche daar heerlijk gerelaxed tot Patricia ook arriveerde. Nu spreken we verschillende mensen onderweg, maar het is toch altijd leuk om bekenden te zien!

De volgende dag voelden Falco en ik ons allebei niet zo lekker (ik had een verkoudheid opgelopen door alle airco waarschijnlijk, maar blijft belachelijk al proestend bij 40 graden), dus rustig aangedaan. Wel zijn we nog naar de brug over de rivier gegaan, want dit was (herbouwd) de “bridge over the river Kwai”. Onderweg kwamen we ook langs een begraafplaats en met het hele verhaal van de spoorlijn in je achterhoofd is het wel raar om iedereen vrolijk selfies te zien staan maken op de brug. Zelf zijn we de brug over gewandeld en daarna hebben we aan de overkant nog een Chinese tempel bezocht.

Na een gezellige avond met z’n allen werden Falco en ik om negen uur ’s ochtends opgehaald voor een dag bij Elephants World, een opvangtehuis voor zieke, oude of mishandelde olifanten. Gedurende de dag hebben we de olifanten gevoerd, eten voorbereid, tussen de olifanten gelopen, ze geobserveerd in de rivier en uiteindelijk ook zelf de rivier in geweest om ze schoon te spoelen en schrobben. Het was zeer indrukwekkend om tussen zulke grote dieren rond te lopen, en ook te merken hoe intelligent ze zijn (als ze een banaan willen en weten dat er nog zijn vertikken ze het om iets anders te eten en alleen een restje banaan gooien ze ook zo aan de kant). Aan de andere kant merkte ik toch al snel dat ook in dit opvangtehuis de olifanten er voornamelijk zijn voor de toeristen. Als je aankomt staan ze met een touw vast bij het hek waar ze gevoerd worden. Natuurlijk is het gemakkelijker zo om ze te voeren en te zorgen dat elke olifant genoeg te eten krijgt, maar moet dat vastgebonden? En verder was er gezegd dat ze overdag vrij konden rondlopen. Dat bleek alleen met een mahout (olifantenbegeleider) op hun rug, die ze zo dirigeerden dat de olifanten na het eten “toevallig” ook bij de rivier waren, net als de toeristen, en ze zich moesten wassen. En rond lunchtijd ook weer toevallig in de buurt waren waar we lunch hadden. Ik kreeg wel het idee dat ze verder goed verzorgd werden (bijv ook een regelmatige check van de dierenartsen op het terrein) maar de vrijheid die beschreven werd was het toch ook zeker niet.

Toen we ’s avonds weer terug in Kanchanaburi waren en dit met onze vrienden bespraken, bleken er twee bij een andere opvang in Thailand geweest te zijn waar olifanten wel vrij rondlopen. Hier kan je ze ook voeren en wassen, maar alleen als een olifant daar op dat moment ook zin in heeft. Dus zelfs met goed inlezen en uitzoeken blijft het lastig om de goede parken uit te zoeken, maar ze zijn er gelukkig wel.

Voor de volgende twee dagen hadden met z’n allen besloten om naar het Erawan National Park te gaan om er een nachtje te kamperen naast de rivier. Het kampeerterrein was supergoed geregeld met ruime tenten met gaas voor de ramen tegen de muggen, een net toiletgebouw en vlakbij nog enkele eetgelegenheden. Maar voor het kamperen begon gingen we eerst naar de watervallen in het park. Dit zijn zeven watervallen, steeds iets verder omhoog, waarin je ook kan zwemmen. De eerste twee watervallen zijn gemakkelijk te bereiken en het zat hier ook redelijk vol met Thaise families. Dus hier doorgelopen, op naar nummer drie. Het was weer goed warm, dus snel kleren uit en ... toen bleek dat vissen watervallen ook leuk vinden. Dacht ik eerst nog, die gaan wel aan de kant als je erin stapt, bleken de vissen van het soort te zijn die in fish spa gebruikt worden en het heerlijk vinden om aan voeten te knabbelen. Maar goed, een zeer elegante plons over de vissen heen en naar de waterval. Heel cool om midden in de natuur onder een waterval te staan! Even opdrogen en weer verder omhoog naar de volgende. Uiteindelijk bij nummer zeven aangekomen waar we nog even hebben gezwommen en nog meer foto’s van de prachtige omgeving hebben gemaakt.

Nadat we weer helemaal waren teruggelopen hebben we bij een wegrestaurantje gegeten en toen kon het kamperen beginnen! Hier in Thailand is het om zeven uur elke avond donker, en naast de rivier hadden we een goed uitzicht op alle sterren. Met de hoofdlampen op hebben we nog wat spelletjes gespeeld en was het tijd om in de tent te slapen. Vanwege de rivier hadden we een verkoelend briesje en tegen de ochtend werd het zelfs fris, dat was voor het eerst in Thailand! Het lag wat hard, maar dat was snel weer vergeten in de ochtend met het mooie zicht op de rivier en de berg erachter.

Falco en ik zijn nog een keer naar de watervallen geweest voor een ochtendduik en toen hebben we afscheid genomen van de anderen die ook weer verder trokken naar het noorden en zuiden. Zelf hebben we de backpacks opgehaald bij het hostel en zijn we met minivan via Bangkok uiteindelijk in Ayutthaya aangekomen.

In Ayutthaya hebben we het voor de verandering eens rustig aan gedaan met een dagje genieten van de airco op de kamer en een filmpje kijken. Aan het eind van de middag hebben we een rondje gelopen en twee tempelruïnes bekeken. Ayutthaya was de vroegere hoofdstad voor verschillende eeuwen en dit is terug te zien vanwege de grote hoeveelheid tempels. Dus twee waren ze lang niet allemaal en de dag daarna hebben we fietsen gehuurd en hebben we er nog een aantal bezocht. Het was een mooi fietstochtje, maar met 40 graden moet je jezelf daar af en toe wel aan herinneren tussen al het zweten en water drinken door. Na een verfrissende douche zijn we in de avond naar de markt gegaan om te eten. Deze lag naast de rivier met uitzicht op, je raadt het al, een tempel ;)

Na Ayutthaya was het tijd voor de volgende koningsstad: Sukhothai, vijf uurtjes met de bus naar het noorden. In Sukhothai aangekomen stonden er meteen tuktuks klaar, maar van onderhandelen over de prijs was geen sprake dit keer. De man toverde een geplastificeerd A5je uit z’n jas waar alle prijzen opstonden van het busstation tot aan elk hotel in de stad (scheelt zijn er maar 30). En ook bij het hotel stond de prijs vast. Het is weer even wennen zeg maar. Op twee kakkerlakken na verder een prima hotel, met zwembad, dus een paar keer een duik in genomen. Het water is redelijk opgewarmd, maar gelukkig nog verfrissend genoeg.

Om de warmte zoals in Ayutthaya iets te voorkomen zijn we vroeg opgestaan en naar het historische park van Sukhothai gegaan. We hadden besloten om alleen het centrale gedeelte te bezoeken waar de mooiste ruïnes staan en om zo tempelmoeheid te voorkomen. Het park was heel mooi onderhouden met grasvelden, bloemen en meertjes. Vooral de Wat Mahathat was indrukwekkend met verscheidene grote Boeddha beelden in verschillende poses.

En hiermee is bijna een (voorlopig) einde gekomen aan onze reis door Thailand. Morgen vertrekken we naar Mae Sot en de dag daarna steken we de grens over naar Myanmar. Wat we zeker gemerkt hebben is dat Thailand het goed geregeld heeft voor de reiziger, waardoor het voor ons meer een vakantie was dan de eerdere tijd in India en Nepal. Met ook heerlijk eten, dus we kijken er naar uit om over een paar weken weer terug te komen, dan voor het noorden.

La kawn! / Tot ziens!

https://goo.gl/photos/NoDp6g3FaH86sPvm9