Sapa: rijsthemel in de regenwolken

Vanuit Lao Cai reden we met een minibusje naar Sapa. Onderweg zagen we tussen de regenbuien en wolken door al mooie uitzichten op de bergen. Aangekomen in het kleine maar toeristische plaatsje Sapa werden we opgewacht door een vijftal dames van een lokale Hmong stam die wilden weten of we met hen een trekking wilden gaan doen. Toen we later door Sapa liepen werden we zo’n beetje elke 100m door een ander aangesproken en na een praatje in goed Engels wilden ze of iets verkopen of dat je mee ging op trekking. Ietwat opdringerig maar nog wel vriendelijk dus dat scheelde.

We wilden pas de volgende dag een trekking gaan doen, dus eerst de tassen bij het hotel afgegeven. In de omgeving van Sapa zijn ook nog verschillende watervallen die we wilden gaan bekijken. Het bleef wat regenachtig (en een stuk frisser dan we tot nu toe gewend waren, 20 graden :P), maar met een poncho dachten we toch een scooter te huren om rond te rijden. Na de lunch begon het echter zo te hozen waarbij de straat in een rivier veranderde dat wij maar van plan veranderden en een filmpje gingen kijken op de laptop.

Via voice messaging van Whatsapp (ze kunnen niet lezen en schrijven) had Falco ondertussen met een van de Hmong dames afgesproken om de volgende ochtend te beginnen met een tweedaagse trekking. Voor de kerk werden we opgewacht door een zeventienjarig meisje die ons die dag begeleidde. Na een kwartier liepen we Sapa uit en gingen we over een slingerpaadje omhoog de natuur in. Vandaag was het gelukkig droog, maar de kleigrond was nog enorm glibberig door de regen van eerder. Je moest goed oppassen om niet uit te glijden of vol in een plas te gaan staan.

Het was een redelijke klim omhoog maar daardoor hadden we al snel een prachtig uitzicht op Sapa zelf gelegen tussen de bergen. We liepen verder langs een theeplantage, velden vol mais en marihuana, en langzaam trok de bewolking op zodat de bergen en rijstvelden tevoorschijn kwamen. Onderweg kwamen we ook door kleine dorpjes. Hier kwamen kinderen vaak op ons afgerend, om vervolgens armbandjes te proberen te verkopen… Zoals iemand het later omschreef: het klonk net als zombies hoe ze maar door bleven gaan met “one for 5000 two for ten”. Volgens onze gids hadden ze nu vakantie en gaan ze normaal naar school, maar ik heb er mn vraagtekens bij.

We hadden lunch op een plek waar zo’n beetje alle wandelaars samen kwamen en hier ontmoetten we twee Duitsers die bij dezelfde homestay zouden overnachten. Na de lunch (rijst met een beetje kip en kool) liepen we verder richting het dorp. Voor we hier waren moesten we nog een stuk steil omlaag waar we bij een waterval uitkwamen die vijf minuutjes naast het huis lag. Na weer een klim omhoog waren we bij het huis waar we gingen overnachten. Hier hadden we weer een mooi uitzicht op de vallei. Het houten huis was redelijk groot met twee verdiepingen, waarbij we uiteindelijk met zes boven zouden slapen. Buiten was er nog een klein gebouwtje met een wc en douche met warm water en er was zelfs internet, dus complete luxe boven op een berg.

Falco besloot om met de Duitse jongen een verfrissende duik te nemen in de waterval en ik bleef zitten kletsen met het Duitse meisje en een Nederlands stel dat via een andere route was komen wandelen. ’s Avonds was er heerlijk gekookt en hadden we miniloempia’s, frietjes, bamboe, rijst, sperziebonen, en varkensvlees in saus. Tijdens het wandelen hadden we ons er al over verbaasd dat Suang niets dronk, maar nu bleek dat zij water bij hun rijst gieten en op die manier hun vocht binnenkrijgen. Er liep ook een jongetje rond van zestien maanden oud. Die had dit z’n ouders blijkbaar vaker zien doen, dus toen ie een frietje te pakken kreeg werden deze ook eerst in water gestopt :P

Na het eten was het tijd voor happy water, oftewel eigengemaakte alcohol. Door middel van een spelletje met buitenlandse munten en theekopjes had iedereen het nodige op en werd het steeds gezelliger ;) Normaal zou je zeggen, en werd het nog laat, maar de mensen gaan hier vroeg naar bed, dus rond tien uur lagen we er zo’n beetje in.

’s Avonds was er gezegd dat we weer vroeg zouden vertrekken, maar om half negen was er nog geen gids of ontbijt te zien. Om half tien had de vrouw waar we verbleven ontbijt gemaakt (omelet en een berg pannenkoeken!) en rond half elf waren ook de gidsen er en konden we vertrekken. Wij vonden het wel gezellig om met z’n allen te lopen dus zo vertrokken we met een groep van tien (er waren nog twee meiden aangekomen om zeven uur ’s ochtends met de scooter).

Helaas, op de minuut af dat we begonnen, begon het ook te plenzen. Poncho’s aan en gaan dan maar. Probeer je in het begin de plassen nog te ontwijken, moet je later gewoon door een rivier waden en wordt alles toch nog nat.

De route van vandaag was wel echt prachtig. Boven, door en onder rijstvelden door hadden we steeds spectaculaire uitzichten op de knalgroene velden die trapsgewijs aangelegd zijn. Liepen we eerst halverwege de berg, later liepen we langs de rivier en klommen we na een waterval weer een stukje omhoog.

Na een late lunch was voor ons de trekking alweer afgelopen en werden we achterop een motortaxi teruggebracht naar Sapa. Ook nu hadden we hoog in de berg prachtige vergezichten op alle rijstvelden, kleine dorpjes, enorme bergen en de vallei. Helaas geen tijd om stops te maken voor foto’s want we moesten de bus terug naar Hanoi halen.

Ook in Hanoi was er een enorme hoosbui op het moment dat we aankwamen. Normaal zouden we het kwartier wel lopen, maar nu snel de taxi in naar het hotel. We hadden bij het instappen niet goed gekeken of de meter wel op nul stond, met als gevolg dat toen we bij het hotel aankwamen we een prijs voorgeschoteld kregen die tien keer hoger was dan normaal. Ik ben snel bij het hotel gaan checken en inderdaad, zwaar overprijsd. We hebben m uiteindelijk twee keer de prijs betaald, waardoor ie bijna wegscheurde met nog een van onze tassen erin.

Vervolgens nog op zoek naar eten (de bus was niet gestopt voor avondeten..). Om tien uur ’s avonds is er niet heel veel keuze meer in eten zelfs niet in een grote stad als Hanoi, maar gelukkig was er nog een kraampje met een soort kebab en verse loempia’s. Toen was het toch wel echt bedtijd!

De afgelopen dagen hadden we een hoop mogelijkheden vergeleken om de Halong Bay te gaan verkennen (een directe tour vanuit Hanoi, vanuit Halong Bay, of toch het meer rustige Cat Ba, welke tour operator, prijzen, enz). Uiteindelijk besloten om met de bus naar het eiland Cat Ba net ten zuiden van Halong Bay te gaan en daar een boottoer te doen.

Dus in de ochtend weer de bus in, naar de haven, daar met je tas instappen in een boot, half uur varen en in Cat Ba weer in de volgende bus naar het plaatsje aan de andere kant van het eiland. Omdat we overal hadden gelezen dat Cat Ba de minder toeristische keuze was keken we nogal verbaasd op toen we aankwamen: een enorm gekrioel van mensen, brommers, golf karretjes, auto’s, taxi’s en bussen, al toeterend en schreeuwend, door de straten vol met hotels en restaurants aangegeven met neon reclameborden.

De eerste twee hotels waren vol, dus ik heb me geïnstalleerd op een terrasje met de tassen en Falco ging op zoek naar een hotel. We bleken niet de enigen, tussen de chaos door zag je wel meer backpackers wat verbaasd rondlopen op zoek naar een slaapplaats. Na een uur kwam Falco eindelijk terug: na dertig hotels had hij er eentje gevonden maar op het moment van bevestigen was deze alweer vergeven. Er was nog een optie bij een familie thuis, dus liepen we daarheen. Eenmaal aangekomen bleek ook deze kamer al ingenomen te zijn, maar we konden nog wel op het dak slapen als we wilden? Dat ging toch te ver, dus op naar het laatste hotel in de straat. Die had gelukkig nog bedden op een slaapzaal zodat we in ieder geval vannacht een plek hadden. Tip: ga niet in juli in het weekend naar Cat Ba, want dan is half Hanoi er te vinden.

Ondertussen was het al half zes en gingen we snel richting het strand om toch nog iets te zien van het eiland en te doen waarvoor we waren gekomen. Onderweg zagen we al veel Vietnamezen terugkomen, maar aangekomen bij het strand bleek dit nog bommetje vol. Zie je in Zandvoort geen strand meer op een zomerdag door de handdoeken, hier zag je zelfs geen strand door alle mensen die er stonden. Gelukkig vonden we aan het eind van het strandje nog een plek en hebben we wat kunnen zwemmen. Het water was trouwens heerlijk warm en heel helder.

Vanaf het strandje kon je een stukje een heuvel oplopen en via een pad langs de heuvel naar een ander strand lopen. Op deze manier had je ook een goed uitzicht op de zee en zag je al enkele karst rotsen waar Halong Bay om bekend staat en zagen we de zonsondergang. Daarna heerlijk gegeten met schelpengerecht en gegrild varkensvlees Hanoi stijl met noedels, sla, mint en koriander.

En nu liggen we in een stapelbed op een slaapzaal met zes anderen. Bij sommige bedden zie je nog schermpjes oplichten, maar verder is het rustig en geen gesnurk ;) Morgen de boottocht voor het volgende natuur hoogtepunt in Vietnam!

Foto's: https://photos.app.goo.gl/VrHmEys2yuOgCgEh2
Route: https://drive.google.com/open?id=183pZlVYavXC9fQUzNVEiy-2Ksng&usp=sharing