Bruisend Bangkok

Al vaker tijdens deze reis heb ik gedacht, wat een verschil kan het zijn tussen de plaatsen waar je ´s ochtends wakker wordt en waar je ´s avonds naar bed gaat. Maar zo´n groot verschil als tussen Bhaktapur en Bangkok zal het niet vaak zijn! Waar we ´s ochtends een middeleeuws klein stadje verlieten, kwamen we in avond terecht in de metropool Bangkok.

Na een korte stop bij de douane en geld pinnen, zoefden we in een bovengrondse metro met airco tussen de wolkenkrabbers en shopping malls richting ons hotel. Opeens ook geen bedekkende kleding meer, maar mensen in shorts en topjes met make-up, en ook de smartphones waren weer deel van het straatbeeld.

We hadden ons hotel redelijk snel gevonden, en hoog tijd voor onze eerste Thaise maaltijd: pad thai met garnalen bij het straatkraampje op de hoek. Veel typischer ga je het niet krijgen, en ook erg lekker! Tegenover ons hotel stond ondertussen de muziek goed hard aan en stond er een swingende club mensen, compleet doorweekt en met een soort gezichtsklei opgesmeerd alles en iedereen die voorbij kwam nat te gooien met waterpistolen, emmers of gewoon de tuinslang. Oftewel, Songkran het Thais nieuwjaarsfeest dat drie dagen duurt (in Bangkok in ieder geval, maar daarover later meer). Met het water spoel je symbolisch al het oude van elkaar af zodat je fris en schoon het nieuwe jaar in kan. De gelovigen schenken bijvoorbeeld ook water over Boeddha beelden heen in deze tijd.

Na het even aangekeken te hebben, nodigden ze ons uit om toch ook mee te doen. En vanwege de warmte was een beetje verkoeling met water nog niet eens zo’n slecht idee. Dus biertje in de hand, een volle lading water over je heen en mee swingen maar!

De volgende dag hadden vrienden uit Utrecht een massage voor ons geregeld in een spa. Na een korte wandeling door de Japanse wijk kwamen we bij een kleine spa terecht, helemaal zen met een klein vijvertje, rustig muziekje en een glaasje rijstwater. Hier kregen we een Siamese Thaise relax massage van een uur. Soms was het wat kietelig, soms wat pijnlijk, maar in het geheel heerlijk ontspannen. Vooral Falco was om na deze eerste massage, dus meer Thaise massages in het verschiet.

In de vroege avond zijn we Si Lom road geweest, één van de plekken waar Songkran groots gevierd wordt. Si Lom is een grote straat die nu aan beide zijden vol was met een stroom mensen met weer allerlei attributen om elkaar nat te maken. Zelf hadden we twee kleine flesjes waarmee we ons toch enigszins konden verweren, want als toeristen waren we een geliefd mikpunt! Nu was dat over het algemeen niet heel erg omdat het ook ’s avonds nog rond de dertig graden was, maar er waren ook mensen met ijswater, dat was toch elke keer even schrikken.

Rond half negen was het afgelopen en werden de straten schoongeveegd. Dat ging eigenlijk allemaal heel soepel. Scheelt toch een stuk als mensen niet dronken zijn. Zo’n feestje in Nederland zou gepaard gaan met heel veel bier of andere drank, maar dat zag je hier nauwelijks. Zelf zijn we nog wel een biertje gaan drinken in de buurt van ons hotel, waarbij het ons opviel hoeveel (voornamelijk oudere en blanke) mannen er samen met (veelal jongere) Thaise vrouwen zaten. De omgekeerde versie hebben we na een week nog niet gespot.

Zondag was het tijd voor een toeristendag en zijn we eerst naar de markt gegaan; naar verluidt de grootste van de wereld. Het was inderdaad een grote markt, maar vooral erg warm met al die mensen en kraampjes op elkaar gepropt. Dus na kort rondgelopen te hebben en een snelle lunch zijn we er snel weer vandoor gegaan. Alhoewel snel, we hebben driekwartier bij de bushalte zitten wachten, maar goed dan betaal je wel maar €0,35 voor een ritje van een half uur.

De volgende stop was het koninklijk paleis en de Phra Kaew tempel, maar niet voordat we nog een prachtige olifantenbroek voor Falco gekocht hadden. Met korte broek kwam je er namelijk niet in. Daar had een verkoper goed op ingespeeld en die stond dus tegenover de ingang broeken en T-shirts te verkopen.

Het paleis en de tempel waren prachtig, heel kleurrijk en vol goud wat natuurlijk mooi schittert in de zon. Omdat de koning vorig jaar is overleden komen honderden Thai hier hun respect betuigen, en moesten we dus af en toe even wachten op een stoet in zwart geklede mensen. Een hele organisatie die compleet gestroomlijnd verliep (iedereen kreeg netjes een water en lunch na afloop, speciale paden, voor alle ouderen een rolstoel met begeleider, enz).

Tempel nummer twee van vandaag was Wat Pho. Hier vind je onder andere een van de grootste liggende Boeddha beelden, maar ook de rest van het complex is een aanrader met kleine tempels en stoepa’s versierd met bloemen en gekleurde stenen. De derde en laatste tempel was Wat Arun, aan de overzijde van de rivier. Dus met een klein veerpontje naar de overkant waar we nog net op tijd waren om bij het tempelcomplex naar binnen te mogen. Deze tempels waren iets witter van kleur met kleine versieringen, en belletjes die gezellig rinkelden in de wind.

Met zonsondergang stapten we weer op een veerboot en stapten we uit bij Khao San Road: de backpackers straat van Thailand. Dat was duidelijk merkbaar aan alle toeristen, neonverlichting, goedkope prullaria en fastfood ketens. Niet echt waar we zin in hadden, dus maar verder gelopen voor een meer authentieke Thaise maaltijd.

Na wat handen en voeten werk, en de hulp van een voorbijganger die wel vijftig woorden Engels sprak, heeft Falco zich ook nog gewaagd aan een toetje van geschaafd ijs met kokosmelk en zoete en vooral kleurrijke toppings. Zie daarvoor en voor de rest van de foto’s deze link: https://goo.gl/photos/5Moa3X2ys2XtNzBz7

Liefs!