Bijkomen in Battambang

Ter variatie hadden we besloten om per boot over de rivier van Siem Reap naar Battambang te gaan in plaats van weer een bus. Om bij te boot te komen moesten we natuurlijk wel met een minibus, maar vooruit. Deze zou ons om half zeven ophalen, en de boot zou om half acht vertrekken. Om half zeven: niemand. Om kwart voor zeven: nog steeds niet. Bij de hotelreceptie waren ze zo aardig om de nummers te bellen die op onze tickets stonden, maar daar werd niet opgenomen. Om zeven uur ging ik naar het bureautje waar we de tickets hadden gekocht: open vanaf acht uur. Weer terug naar het hotel, weer gebeld en er zou iemand ons op komen halen per tuktuk, geen probleem. Half acht: een meneer met de tuktuk. Hallo, geen haast stap in ik zet jullie af bij de busstop. Uh hoezo? Nee de minibus is van mijn bedrijf en komt hier zo langs. Ondertussen ook nog geen ontbijt gehad, dus ik dacht ik haal snel wat aan de overkant. Komt op dat moment natuurlijk de minibus. Die zat al propvol, maar gelukkig nog net twee plekken. Vervolgens reden we langs nog twee hotels en werden er meer tassen en mensen ingepropt.

Rond acht uur leek het er dan toch op dat we naar de haven reden, maar nee, met een omweg kwamen we om kwart over acht gewoon langs ons hotel weer gereden (!!!) en werden er bij de buren nog twee mensen opgehaald. Ondertussen waren sommige mensen het helemaal zat, die waren al sinds zeven uur rondjes aan het rijden met die bus, mja weinig aan te doen. Om half negen eindelijk bij de boot, bleek dat we nog moesten wachten op vier mensen die in een tuktuk zaten met pech. Waarom ook niet. We hadden ondertussen wat eten en drinken. Om kwart over negen was iedereen er dan en konden we vertrekken!

Vanwege het hoge water waren verschillende velden overstroomt en zo vaarden we langs boomtoppen en daken van hutjes die nog net boven het water uitstaken. Via het Tonle Sap meer (dat meer beslaat bijna een derde van Cambodja) vaarden we vervolgens de rivier op. We kwamen langs verschillende drijvende dorpjes waarbij er mensen afgezet: of gewoon bij hun huis op het water, of ze werden opgepikt door een ander houten bootje dat langszij kwam varen. Heerlijk relaxed konden we dit alles bekijken vanaf het voordek waar we in het zonnetje lagen.

Even later werden we echter allemaal naar binnen gemaand, want we gingen door een dichtbegroeid gebied. Takken sloegen tegen de boot aan, zwiepten naar binnen waardoor iedereen moest bukken en na de derde keer maar gewoon in het middenpad ging staan, insecten vlogen naar binnen; oftewel er was bijna net zoveel natuur binnen als buiten na tien minuten ;) Na een korte pauze in een dorpje ging de tocht weer verder. Ik had net alles een beetje aan de kant geveegd toen we weer door zo’n bush bush vaarden… Tot slot kregen we een flinke regenbui, maar gelukkig had de boot mooie roze doeken om het meeste water buiten te houden. Aangekomen in Battambang scheen de zon weer en konden we droog naar ons hotel.

Battambang is een gemiddeld grote plaats met een heel relaxte sfeer. We vonden het een beetje Kampot in het groot en waarschijnlijk hoe Pai (Thailand) voelde voor het zo toeristisch werd. Een van de populaire attracties rondom Battambang is de bamboetrein. Nu is trein een wat groot woord voor wat het eigenlijk is (een bamboe vlonder op twee sets van twee wielen en een losse motor), maar zeker weer een ervaring en een mooie toevoeging aan ons lijstje alternatieve transportmiddelen ;)

Samen met een Italiaanse vrouw (haar vriendin durfde niet) zoefden we over een enkel spoor voor zo’n twintig minuten. Dat hield dus ook in dat wanneer er een tegenligger kwam een van de twee treinen ontmanteld werd, de andere iets opschoof en dan de trein weer in elkaar werd gezet :P

Halverwege zagen we aan beide kanten van het spoor dat er wegwerkzaamheden waren. De “machinist” gaf aan dat dit een van de laatste dagen was dat de treintjes konden rijden want het spoor zou gesloten worden voor de weg. Aan het einde van de rails was een klein dorpje waar een tiental kinderen op ons wachtte om vervolgens armbandjes proberen te verkopen. Dat hebben we niet gedaan, maar wel een rondje met ze gelopen en gepraat. Verbazingwekkend goed Engels allemaal! Op de terugweg begon het enorm te regenen en nogal doorweekt kwamen we weer bij het beginpunt. Tijd om terug te gaan naar het hotel voor droge kleren.

Na een ochtendje zwembad hangen was het de volgende dag tijd voor de tweede kookcursus van deze reis. Maar eerst natuurlijk een bezoekje aan de lokale markt om ingrediënten in te slaan. De opvallendste dingen hier waren de bak met ijsblokjes en levende vissen en een oud vrouwtje die kokosnoten leeg schraapte met een soort boormachine. Bij de keuken thuis hebben we Cambodjaanse gerechten gemaakt: amok (vis in currykokossaus gestoomd in een eigen gevouwen bakje van bananenblad), een kip curry met rijst en een vegetarische kokoscurry. En natuurlijk heerlijk opgegeten! Ter afsluiting zijn we iets gaan drinken met het Duitse stel dat met ons de kookcursus deed. Hier viel ons weer op hoeveel mensen, en dan voornamelijk Duitse toeristen, roken. Volgens hen waren de prijzen van sigaretten gewoon te goedkoop. Wat me weer deed denken aan een van de eerste lessen Bedrijfscommunicatie waar het ging over de onsmakelijke plaatjes op pakjes sigaretten die zouden helpen (fear factor). Die plaatjes hebben ze hier ook, maar gaat het toch meer om de prijs...

Falco wilde uitslapen en dus ben ik alleen gaan ontbijten. Ik kwam langs een plek waar de opbrengsten naar kinderhulp gingen en ze een ontbijtbuffet hadden. Echt balen dat we hier niet eerder waren geweest, want heerlijk! Verse yoghurt, gebakken broodjes, fruit, ei naar keuze, zelfgemaakte jam. Sowieso kan je in Battambang ontzettend lekker eten. Natuurlijk Cambodjaans, maar ook Thais, Chinees, Filipijns met een twist (twee keer geweest) en zoals overal ter wereld bijna pizza ;)

In de middag hebben we een scooter gehuurd om het platteland rondom Battambang te verkennen. Weer prachtig groene rijstvelden, bergen op de achtergrond, veel vrolijke mensen onderweg en natuurlijk de sporadisch overstekende honden en koeien. Na een korte stop bij een tempel kwamen we daarna bij de vleermuizengrot. Al toen we van verre aan kwamen rijden net voor zonsondergang zagen we een zwerm vleermuizen door de lucht vliegen. TIjdens de veertig minuten dat we hebben staan kijken bleef de zwerm maar aanhouden: duizenden en duizenden vleermuizen die uit de grot kwamen op zoek naar eten. Indrukwekkend om te zien (wel beter niet te dicht bij de grot, want daar kwam een extreem smerige lucht uit :P). Het werd langzaam steeds donkerder dus tijd om weer terug te rijden naar de stad, te eten en de tas te pakken: morgen voor de tweede keer naar Bangkok!

Foto’s: https://photos.app.goo.gl/0lMuGGjjsOsndVKa2
PS: Bij de laatste foto: kan iemand ons misschien vertellen welk mega insect het was die we ‘s avonds op onze kamer vonden?